Vijftigenmeer

Na regen komt regent; kijk maar in het woordenboek.

Categorie: over mezelf

Eetgeheimen en geheime genoegens van een vijftigplusser

dessert met chocolaEetgeheimen en levensvragen. Vertel eens iets over jezelf. Dat hoor ik regelmatig. Is lastig om zo maar iets op papier te zetten. Nu zag ik in een tijdschrift een soort vraaggesprek. Die heb ik dan maar vrijblijvend bewerkt met knippen en plakken. Deze vragen gaan vooral over eten. Past heel goed bij mij. Lees verder

Vrolijk kerstfeest 2016

Kerstfeest is een liefdevol samenzijn met de mensen waar je van houdt. Bijna ongrijpbaar. Kerst brengt licht in ons leven.

Lieve lezers en lezeressen,

kerstfeest

Alvast een vrolijk kerstfeest zo op deze kerstavond eind 2016. Ik ben er helemaal klaar voor. Gisteravond genoten van Bert Visscher in de Stadsschouwburg in Groningen. ‘Zelden zoiets gezien’. Gewoon lachen om helemaal niets. Bert was weer als vanouds. Pijn in de buik, kramp in de kaken van het lachen en een staande ovatie.

Onthoud dat niet (of net) helemaal perfect ook perfect is. Maak er een genotsmomentje van de komende dagen. Laat alle stress los en geniet van al het positiefs.  Omarm het leven en geef jezelf gewoon een schouderklopje.
Mocht je uiteindelijk toch niet weten waar je het met je schoonmoeder en niet favoriete schoonzus over moet hebben, kijk dan morgenvroeg op mijn blog.

kerstballen

Levensvragen door de ogen van een blogster

Genieten van de kleine dingen die voorbij komen

Levensvragen. Ik zag ze bij een collega blogger. Leuk om zelf te doen. Op deze manier leren jullie me een beetje beter kennen. Het zijn niet echt diepzinnige levensvragen. Dat vond ik een beetje te veel van het goede voor een blog zo ergens aan het eind van het jaar. Lees mee en stel je eigen levensvragen. Lees verder

Vijftigplusser met een knipoog

Vijftigplusser Herma met fototoestelAls vijftigplusser … maak je veel mee. Mijn kinderen de deur uit  en plotsklaps raak ik mijn baan kwijt. In mijn zoektocht naar een nieuwe, andere baan en een compleet ander leven, wil ik jullie graag bloggend meenemen op reis. Mijn reis  als werkzoekende vrouw, echtgenote, moeder, vriendin en dochter.

Eerst een stukje geschiedenis over mij en de streek waar ik woon. Tenminste als je dit interessant vindt om te lezen. Mijn leventje startte in 1963 in het Groningse dorpje Westerbroek.

Westerbroek

Voor het jaar 1200 vestigden zich weideboeren in Westerbroek. ‘Broeck/Broke’  verwijst naar de laaggelegen, moerassige landerijen die er lagen. De vroegere veendijk in Westerbroekwesterbroek vijftigplusser (Borgweg) is verschillende malen doorgebroken, waardoor het dorp regelmatig onder water liep. Deze  watersnood vormde een impuls voor de aanleg van zware zeedijken, waaronder de Trekweg langs het Winschoterdiep. Het dorpje lag oorspronkelijk in een veengebied met een aantal meertjes dat in 1627 door de stad Groningen werd gekocht. Westerbroek groeide vanaf 1771 uit tot een langgerekt dorp. Veel veenmeertjes rond het dorp ontstonden door het baggeren van veen. Daarbij werd veen van de rand af geplagd het water in, zodat het de lichtere bestanddelen verloor bij het afzinken. Deze meertjes slibden in de loop van de tijd weer dicht. Nu kent Westerbroek een rijk verenigingsleven en zet men zich in voor het behoud van de leefbaarheid en de natuur. Mijn herinneringen komen door de logeerpartijen bij opa en oma. Kastanjes zoeken, hutten bouwen, zuurkool eten en fruit plukken uit de tuin van opa. Met de hele familie schaatsen kijken. Zwart wit natuurlijk.

Scheepsbouw

Begin 20e eeuw kende het dorp een levendige scheepsbouw langs het Winschoterdiep, die in 1910 de grootste economische bezigheid hoogezand tewaterlatingvan de inwoners vormde. Tot de jaren 1950 kende Westerbroek net als omliggende dorpen dan ook een levendige middenstand met kruidenierszaken, bakkers, slager, slijter, schilders, kapper en een fietsenmaker. Het is me met de paplepel ingegoten. Samen met mijn ouders naar een zijwaartse tewaterlating. Iedere keer weer een spektakel. De snelweg werd tijdelijk afgesloten en menig toerist kreeg natte voeten. Later ging ik met mijn eigen kinderen.

Hoogezand

treinkaartje

Treinkaartje van vroeger. bron: marieke van den houten

Al snel na de geboorte van mijn broer verhuisden mijn ouders naar een ruime doorzonwoning in een nieuwe wijk in de gemeente Hoogezand-Sappemeer. Iedereen welbekend van de aardrijkskunde lessen. Aletta Jacobs studeerde als eerste vrouw aan de Rijksuniversiteit in Groningen. Naar haar werd een scholengemeenschap in Hoogezand vernoemd. Mijn vader werkte vanaf de start in 1963 bij het glasvezelbedrijf Silenka (nu PPG); gevestigd aan het Winschoterdiep. Hoogezand is een complete gemeente. Langgerekt aan de A7 met veel voorzieningen. Scholen, sport, openbaar vervoer en medische voorzieningen. Sappemeer herbergt de oudste, ambachtelijke werf in de Veenkoloniën; inmiddels Rijksmonument en museum. De hellingschuur is van 1800 en de dwarshelling van 1921. De families Hooites en Beukema kwamen rond 1870 met de bouw van een strokartonfabriek. Het stro wat overblijft na het telen van graan, is een goede grondstof voor karton. Op de wereldtentoonstelling in Parijs presenteerde de heer Beukema vol trots kartonproducten. De eerste treinkaartjes werden van dit typisch Noordelijke product gemaakt (bruin voor tweede klas en groen voor eerste klas). Al bijna anderhalve eeuw hebben de aardappelmeel- en kartonindustrie een belangrijke plaats in het bedrijfsleven van Hoogezand-Sappemeer. In 1970 wordt de overstap gemaakt van stro naar oud papier als grondstof. Men ging van plaatselijke fabrieken naar grootscheepse internationale export en het lijkt erop dat de fabrieken er nog wel een tijdje zullen staan.

Winschoterdiep

De gemeente maakte vroeger deel uit van het gebied het Gorecht dat bestuurd werd door de stad Groningen. De rest van de huidige gemeente bestond uit woeste gronden. Na de ontginning van het hoogveengebied ten zuidoosten van de stad Groningen werd er een kanaal gegraven om van daaruit het gebied te ontginnen en turf te steken. Op 26 maart 1628 voer het eerste schip door dit ‘oude’ Winschoterdiep, dat nu grotendeels gedempt is. Dit moment wordt gezien als het officiële ontstaan van de gemeente HS. Het kanaal liep vanuit Groningen in de richting van het ‘Sappe Meer’, ook wel ‘Duivelsmeer’ genoemd. Bij het graven van dit diep stootte men op een hoger gelegen zandstrook, het ‘Hooge Sant’. In mijn geboortejaar was het Winschoterdiep tijdens de Elfstedentocht in Friesland, bevroren.

Werkgelegenheid

Door de opkomst van de aardappelmeel- en strokartonindustrie (zie alinea over Hoogezand) groeiden Hoogezand en Sappemeer flink. Inmiddels ontwikkelde zich uit de achttiende eeuwse  bouw van turfschepen ook de bouw van kleine zeeschepen aan SCA logohet Winschoterdiep. In de loop der tijd vergroeiden Hoogezand en Sappemeer steeds meer met elkaar. Uiteindelijk in 1949 samengevoegd tot één gemeente. In de loop van de jaren groeide Hoogezand-Sappemeer uit tot een belangrijk werkgelegenheidscentrum. Vooral na  1960 ging de ontwikkeling snel en vestigden zich bedrijven uit Amerika (Silenka – nu PPG) en Zweden (bijvoorbeeld SAPA en SCA – vroeger Mölnlycke).

Harkstede

Na een prachtige jeugd en een paar lange, interessante en bord harkstedeliefdevolle verhalen (met dito herinneringen) woon ik in Harkstede. Vijftigplusser inmiddels. Getrouwd met een fantastische man. Wonen aan het water; Borgmeren. De naam van Harkstede komt waarschijnlijk van Haarkes Stee (de boerederij van Haarke). In 1821 telde het, toen nog zelfstandige dorp, 874 inwoners. Daarna werd het veel meer uitgebreid – vooral als forensengemeente van de stad Groningen. Op dit moment wonen er meer dan 3300 inwoners. Een actieve, sportieve en gezellige dorpsgemeenschap.

Kinderen

Inmiddels heb ik twee prachtige volwassen kinderen met aanhang die ieder hun eigen weg vinden in deze wereld. Eigenlijk gewoon een trotse moeder. Af en toe samen eten, af en toe naar een cabaretier. Ik houd ontzettend veel van ze; meer dan ik ze ooit kan uitleggen. Niets is vanzelfsprekend. We delen lief en leed.

wine glassesHobby’s van deze vijftigplusser

Autorijden, koken en het verkennen van wijngebieden in Europa. Denk hierbij aan beroemde streken in Frankrijk (Elzas, Bourgogne, Loire), Duitsland (Eifel, Moezel, Rijn) en Italië, bijvoorbeeld Zuid Tirol (Strada del Vino). Deze vijftigplusser rijdt op dit moment (samen met haar lieve man)  in een Alfa Brera, een Alfa 159 en een bijna antieke Landrover Defender. Met deze auto’s ondernemen we prachtige tochten. We genieten ook van de natuur, muziek, een mooie film of kunst en cultuur. Al deze kennis maakt ons leven intenser en rijker.

 

© 2017 Vijftigenmeer

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑