besluiteloosheidBesluiteloosheid. Geen keuze maken en over de simpelste kwesties lang nadenken. Hoe kan ik dit veranderen of leg ik me er gewoon bij neer? Ik weet het niet … 

 

Besluiteloosheid

Hier heb ik last van . Nou ja, last van … dat valt wel een beetje mee. Maar ik vraag me af waarom de een wel makkelijk beslissingen neemt en de ander niet. Op wat voor vlak dan ook.  Ligt hier iets van onzekerheid achter? Wat is het ergste dat kan gebeuren? Waarschijnlijk of onwaarschijnlijk? Bij alles komt het naar boven. Eet ik verse groente of pak ik iets uit een potje? Ga ik krant lezen of ga ik op de thee bij mijn moeder? Soms komt er geen antwoord en ben ik de hele dag bezig met allerlei keuze-scenario’s in de diepe kelders van mijn hersenen.

Dit valt natuurlijk allemaal wel een beetje mee en overdrijf ik waarschijnlijk maar toch is het iets waar ik niet sterk in ben.

Angsten

angst

is het angst?

Zou het een angst zijn? Misschien moet ik de angst en onzekerheid wat meer uitschakelen en gewoon spontaan antwoord op de aan mezelf gestelde vragen geven. Eet ik vanavond patat of pasta? Niet nadenken maar gewoon op de proppen met de eerste voorkeur. Rijst. Dat maakt die keuze weer makkelijk weg te zetten. Wat ik die dag eet heeft geen nl. directe consequenties op de kwaliteit van mijn leven. Genieten is voor ons het grote woord. In Nederland kunnen we nog kiezen wat we willen eten. De supermarkt heeft alles wat je je maar kunt wensen.  Of ik dan cola of sinas drink bij die patat maakt ook niet uit. Het water komt nog steeds helder uit de kraan en de verwarming verwarmt mijn huis.

Besluiteloosheid hoort een beetje bij mijn sterrenbeeld (Tweelingen). Het zou er mee te maken hebben dat ik niet goed naar mijn gevoel durf te luisteren. Bang om fouten te maken (angst dus) of een ander te kwetsen.

Twijfelen

krijg je spijt?

Besluiteloosheid kent verschillende specifieke uitingsvormen; twijfel, dilemma en spijt. Wil je wel of niet een nieuwe bank kopen? Bij twijfel over kleding heb ik al een ingebouwd NEE ontwikkeld. Dat is leeftijd. Niet doen. ‘Bij twijfel, niet inhalen … ‘.  Anders hangt dat ene jurkje na een jaar nog in de kast (inclusief prijskaartje). Twijfel is er namelijk niet voor niets. Het is een signaal omdat er strijd ontstaat tussen verstand, redelijkheid (ratio) en gevoel. Eigenlijk sta ik dan voor een dilemma. Je hart zegt wat je wilt. Ondertussen weet je direct wat de (negatieve) consequenties van deze beslissing zijn.

Laat op sommige momenten je angst voor het negatieve verdwijnen. Spijt kun je achteraf nog genoeg krijgen. Niet van dat ene jurkje. Die 5 kilo afvallen gaat toch niet lukken. Dat is weer een leermoment voor later. Als je voor een ingrijpende beslissing staat zou je je eerst (kunnen) bedenken wat de dingen zijn waar je specifiek spijt van krijgt. Of … zou kunnen krijgen.

Praten met anderen

praten

praat met een ander

Ga het gesprek aan tijdens die fase van besluiteloosheid. Ik doe het wel. Met mijn man, met m’n kinderen of met een goede vriendin. Het ligt natuurlijk wel aan de soort beslissing (consequenties) en de inhoud van mijn prangende vraag. Op die manier ben ik voorbereid en neem ik in die tussen liggende tijd, kleine stapjes. Vaak als mensen je een spiegel voorhouden en je confronteren met je onzekerheid, weet je het antwoord al wel.

Aboulie

Als het je niet lukt en het zorgt voor een negatieve invloed op je relaties of zelfs voor depressie, heeft het zelfs een naam: aboulie. Aboulie genereert een gevoel van verlammende besluiteloosheid. Dan ben je een stap verder dan de gemiddelde besluiteloze; het maakt je leven bijna onmogelijk. Hiervoor ligt de basis weer vaak in de opvoeding (ongezonde afhankelijkheid, vernedering, verlating, schaamte en een gebrek aan zelfvertrouwen). Dat is weer een uiterste natuurlijk maar het lijkt me wel heel onhandig in dit dagelijkse leven van veel informatie en veel keuzes.

Wie heeft hier last van en wat doe je er aan?